Floortime yöntemi özellikle otizmli çocuklarda uygulanmakta olan, iletişim kurmaya dayalı bir terapi yönteminin adıdır. Ancak Floortime tedavi yöntemi çoğunlukla şu durumlarda kullanılmaktadır;

- Otizm spektrum bozukluğu
- Down Sendromu
- Dikkat eksikliği
- Hiperaktivite
- Dil ve konuşma bozuklukları
- Gelişimsel gerilikler
- Duygusal dürtüsel

Floortime terapisini uygulayan kişiler çocukların iletişim alanını genişletmek amacıyla çocukla onun gelişimine uygun seviyede iletişim kurmaktadırlar. Terapist veya ebeveyn çocuğun ilgisini çeken ve onun hoşlanabileceği faaliyetlerle çocukla iletişime geçer, çocuğun oyununa dahil olur ve çocuğun lider konumuna geçmesini bekler.

Floortime tedavi yöntemini ilk kez ortaya atan kişi çocuk psikiyatristleri olan Dr. Stanley Greenspan ve Dr. Selena Wieder’dır. Bu yöntem, iletişimde meydana gelen gelişimsel ve bireysel farklılık modeline dayanmaktadır.

Dr. Stanley Greenspan’ın geliştirdiği yöntemin adı yerde oyun olarak nitelendirilmektedir. Terapi yöntemine Floortime adı verilmesinin nedeni; Floor sözcüğünün İngilizce’de yer, zemin anlamına gelmesidir. Floortime yönteminde ebeveynler veya terapi uygulayan kişiler, yerde, zeminde çocukla aynı seviyeye ve hizaya gelerek oyun oynamakta ve iletişim kurmaktadırlar.

DUYGUSAL GELİŞİM BASAMAKLARI

Floortime, çocuğun duygusal ve entelektüel gelişimine katkıda bulunmakta olan ve altı temel duygusal gelişim basamağına ulaşmasına yardımcı olmayı hedeflemektedir. Duygusal gelişim basamakları şöyledir;

- Regülasyon ve dikkat
- Birliktelik sağlama
- İki yönlü iletişim sağlama
- Kompleks sosyal problemleri çözme ve davranışların organizasyonu
- Düşüncelerin temsil edilmesi
- Soyut düşünme

Floortime yönteminde terapistler ebeveynlere öncelikle çocuklarının nelerden hoşlandığını, duygusal ve duyusal açıdan ne durumda olduklarını anlamalarına yardımcı olur. Çocuğun ilgisini takip ederek, duygusal gelişimini desteklemeyi ve duygusal gelişim basamaklarında daha üst basamaklara çıkabilmesini sağlamayı hedefler.